Wie neemt de zoon?

Wie neemt de zoon?

Een rijke weduwnaar en zijn zoon hielden ervan om zeldzame kunstwerken te verzamelen. Ze hadden van alles in hun collectie, van Picasso tot Raphaël. Ze kwamen vaak samen om de grote meesters te bewonderen. Toen de Vietnam oorlog uitbrak, ging de zoon dienen in het leger. Hij was erg moedig en stierf in de strijd terwijl hij een andere soldaat probeerde te redden. De vader werd ingelicht en was diep bedroefd over zijn enige zoon. Enige tijd later, net voor de kerst, werd er op de deur geklopt. Er stond een jonge man in de deur opening met een groot pakket in zijn handen. Hij zei, "Mijnheer, u kent mij niet, maar ik ben de soldaat voor wie uw zoon zijn leven gaf. Hij heeft vele levens gered die dag, en hij droeg mij net naar een veilige plek, toen een vijandige kogel hem in het hart raakte en hij onmiddellijk stierf. Hij sprak vaak over u, en over uw liefde voor de kunst. "De jonge man hield het pakket omhoog. "Ik weet dat het niet veel is. Ik ben geen erg groot artiest, maar ik denk dat uw zoon zou hebben gewild dat u dit zou hebben gekregen." De vader opende het pakket. Het was een portret van zijn zoon, geschilderd door de jonge man. Hij staarde met ontzag naar de manier waarop de soldaat de persoonlijkheid van zijn zoon in het schilderij had vastgelegd. De vader werd zo getrokken door de ogen van zijn zoon dat er tranen in zijn eigen ogen opwelden. Hij bedankte de jonge man en bood hem aan voor het schilderij te betalen. "O, nee mijnheer, ik kan nooit terugbetalen wat uw zoon voor mij gedaan heeft. Het is een cadeau." De vader hing het schilderij boven de schoorsteenmantel. Elke keer wanneer er bezoekers naar zijn huis kwamen, dan nam hij ze eerst mee om het portret van zijn zoon te laten zien, voordat hij ze de andere grote werken liet zien, die hij verzameld had. De man stierf een paar maanden later. Er was een grote veiling van zijn schilderijen. Vele invloed- rijke mensen verzamelden zich, opgewonden over het zien van zulke beroemde schilderijen terwijl ze de mogelijkheid hadden er een uit deze collectie aan te schaffen. Op het podium stond het schilderij van de zoon. De veilingmeester sloeg met zijn hamer. "We zullen beginnen te bieden met de afbeelding van de zoon. Wie wil er op deze afbeelding bieden?" Er volgde een grote stilte. Toen riep een stem van achter uit de kamer, "We willen de beroemde schilderijen zien. Sla deze maar over." Maar de veilingmeester bleef aanhouden, "Wil iemand op dit schilderij bieden? Wie wil er een openingsbod doen? €100, €200?" Een andere stem riep boos, "We zijn niet gekomen om dit schilderij te bekijken. We zijn gekomen om de Van Goghs, en de Rembrandts te zien. Begin nu eindelijk eens met de echte kavels!" Maar de veilingmeester bleef volhouden, "De zoon! De Zoon! Wie neemt de zoon?" Uiteindelijk, kwam er een stem uit het achterste deel van de zaal. Het was de oude tuinman van de man en zijn zoon. "Ik wil €10 voor het schilderij geven." Hij was een arme man en dit was alles wat hij zich kon veroorloven. "We hebben een bod van €10, wie biedt er €20?", vervolgde de veilingmeester. "Geef het hem voor €10. laat ons de meesters zien." "€10 is het bod, wie biedt er €20?" vroeg de veilingmeester. De menigte werd boos. Zij wilden het schilderij van de zoon niet. Zij wilden de investeringen van grotere waarde voor hun collecties. De veilingmeester sloeg met zijn hamer. "Eenmaal, andermaal! VERKOCHT voor €10!" Een man zittend op de tweede rij schreeuwde, "En nu doorgaan met de collectie!" De veilingmeester legde zijn hamer neer, "Het spijt me, de veiling is afgelopen." "En hoe zit het dan met de schilderijen?" - schreeuwde de boze menigte. "Het spijt me, zei de veilingmeester, "toen mij gevraagd werd deze veiling te leiden, vertelde men me van een geheime bepaling in het testament. Het was me niet toegestaan om deze bepaling bekend te maken tot op dit moment. Alleen het schilderij van de zoon zou geveild worden. Degene die het schilderij kocht zou de gehele nalatenschap erven, inclusief de andere schilderijen. De man die de zoon heeft genomen krijgt alles!" God gaf zijn Zoon, Jezus, die 2000 jaar geleden op een brute wijze stierf aan het kruis. Zoals de veilingmeester in het verhaal, zou Zijn boodschap zijn, "De Zoon, de Zoon, wie wil de zoon nemen?" Want, zie je, degene die de Zoon neemt, krijgt alles.
273