Ikke ikke

“Die een hoogmoedige pocher is, zijn naam is spotter; hij gaat met hoogmoedige verbolgenheid te werk.” Spreuken 21:24 Jij en ik, zijn beide opscheppers. Hoogmoed komt voort uit een verregaande liefde tot jezelf. Je verbeeldt je meer te zijn dan een ander, daarom wil je geprezen worden. Je ziet de fouten wel bij de ander, maar niet bij jezelf. Daarom poch je op jezelf. Je bent de slechtste immers nog niet, je hebt het aardig met jezelf getroffen. Weet je hoe dat komt? Dat komt door onze val in Adam. In het paradijs was er geen zelfverheffing in de ziel. Toen kwam de satan, de eerste en hoogmoedigste zondaar tussen God en de mens. Adam viel, en ik ook. En nu wil ik gediend worden in plaats van dat ik God dien. Ik wil aanbeden worden in plaats van God te aanbidden. Wat een trots en zelfverheffing! Wat een ontzagwekkende val hebben jij en ik gemaakt! O, wat vreselijk, ik ben daardoor een spotter tegenover God geworden. Die spotter zit in mij. Dat is mijn hoogmoedige, hardnekkige ‘eigen ik’. Ikke, ikke, en de rest kan… Dat ‘eigen ik’ blijft hoogmoedig, totdat de Heere mij verootmoedigt. Dit is nodig om weer in de juiste verhouding tot God te komen. Dan gaan we belijden: “Niet ik, maar Christus” (Gal. 2:20) en de “I” (Ik) wordt dan omgebogen tot een “C” (Christus). De Heere Jezus kan Zijn goddelijk leven niet in jou bekend maken, tenzij het ‘eigen ik’ binnen in jou gebroken wordt. Dat betekent dat jouw harde, trotse ik, dat zo vaak zichzelf goedpraat, dat zijn eigen gang gaat, dat zijn eigen eer zoekt, dat niet wil buigen voor een ander, tenslotte het hoofd buigt en zichzelf voor 100 procent overgeeft aan de Heere Jezus. Waar leer jij je hoofd buigen? Bij het kruis. Daar liet Jezus Zich verbreken en verootmoedigen door Zijn Vader. De Zoon van God nam de gestalte van een dienstknecht aan en nam onze zonden in Zijn lichaam mee aan het kruis. Aan de voet van het kruis komt een hoogmoedige zondaar tot de ware verootmoediging. Het is nodig dat dat voor het eerst en telkens weer opnieuw gebeurt. Bij de eerste keer sterft ons ‘eigen ik’ niet voorgoed. Nee, daarna zal het steeds een dagelijks sterven zijn, want alleen zo kan de Heere God Zich elke keer opnieuw aan ons bekendmaken (2 Kor. 4:11). Heb jij al gebogen voor het kruis? Lezen: 2 Korinthe 4: 7-12 Evangelist Arjan Baan

290